Operatie Libië kan net door de beugel

 

Na overleg heeft de NAVO op 24 maart het commando van de no-fly zone overgenomen. Het zou dus niet meer onder de verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten vallen.  Er is een campagne tegen de troepen van 90 dagen ingesteld. Groot-Brittannië deed mee aan de resolutie die vooraf ging in de VN Veiligheidsraad. Ze hebben gevechtsvliegtuigen gevoerd om de andere landen van de VN Veiligheidsraad te steunen in het verdedigen van de burgers.  De actie van de no-fly zone heeft wel een aantal dubieuze resultaten opgeleverd. Er zouden namelijk slachtoffers zijn gevallen bij de bombardementen en ook gewonden. De Libische regering claimde dit, maar het is nog niet duidelijk of zij de waarheid spreken. Sommige operaties hebben geleid tot een explosie van Gaddafi’s tanks die de stad in wilde trekken; terwijl dat niet de bedoeling was.

De vraag is dan of Groot-Brittannië het goed heeft gedaan om mee te doen aan dit plan. Ondertussen heeft de kolonel Gaddafi duidelijk gemaakt dat hij er lang niet mee eens is en dreigt ernstige acties uit te voeren als buitenlanders zich met hun land bemoeien. Hier is natuurlijk de vraag, is het goed, politiek correct dat wij, buitenstaanders, ingrijpen?

 Als deze onschuldige resolutie uitbreekt in oorlog, misschien wel extreem gezien een Derde Wereldoorlog omdat er minstens 15 landen er al mee betrokken zijn. Dan is dit dus een grote foute stap. Als de no-fly zone niet voldoende is om Gaddafi te stoppen, dan zouden ze ook militaire uitvoeringen op de grond moeten ondernemen; en zo escaleert de situatie alleen maar. Eenmaal begonnen, dan moet je het ook af maken. Er zit dus een groot risico aan, waardoor de NAVO wel een paar keer mag nadenken voordat ze een stap voorruit of achteruit nemen.

Maar het is wel zo dat Groot-Brittannië en al die andere landen dit plan uitvoeren omdat burgers worden uitgemoord door één leider, die nog ouderwets de macht in handen wil houden. Het is natuurlijk onmenselijk wat de kolonel wil bereiken, met zo veel geweld. De oppositie en de leider kunnen natuurlijk niet gezellig overleggen en dan een besluit nemen, het hoort zo in die landen om het op die manier uit te vechten. Maar er zijn grenzen, en dat nu de NAVO landen ingrijpen, is dan volkomen logisch.

Het was te voorspellen dat landen die nog een dictatuur zijn ooit eens het voorbeeld van de democratische landen willen overnemen. En als buitenlandse landen met een goed georganiseerde organisatie hier mee willen helpen, kan het uiteindelijk lijden tot een beter leven voor die burgers. We kunnen het dus bekijken als een hulp op weg naar tevredenheid omdat er toch een meerderheid schijnt te zijn die het regime van Gaddafi willen beëindigen.

Ook kunnen we ons afvragen, waarom landen zoals Groot-Brittannië willen ingrijpen in Libië en niet in andere landen die nog met hetzelfde probleem zitten, zoals Myanmar. Ze doen dit misschien voor hun eigenbelang, veel olie bevindt zich in Libië. Dit zou wel erg egoïstische zijn en ik denk ook niet dat dat de reden zou zijn voor hun aanpak. Misschien speelt het ergens mee in hun achterhoofd, maar dat geeft niet de doorslag. Ze grijpen in, omdat er enorm veel media aandacht is, vraag om hulp vanuit Libië komt en omdat die uiterst gevaarlijke onmenselijke kolonel zijn burgers uitmoord en de verkeerde aanpak heeft.

Het blijft dus een delicate situatie omdat er vele vraagstukken aan vast gebonden zijn. Maar ten conclusie is het correct, maar niet meer dan dat, dat eerst de VN Veiligheidsraad en nu de NAVO ingrijpt voor de vele levens die in gevaar zijn en om Gaddafi te stoppen die te ver gaat. Ook hebben de landen een uitgedachte campagne en uitvoer plannen die om vrede vragen.  Met voorzichtigheid hoop ik dat ze landen zoals Libië en wie weet nog anderen de goede richting in helpen zonder zich al te veel te laten meeslepen.  Ten slotte is het één leider tegen vele burgers die niet meer achter hem staan. Democratisch gezien, is dit dus ook correct.

Créer un site gratuit avec e-monsite - Signaler un contenu illicite sur ce site